ocasionar en el diccionario español

  • ocasionar

    Significados y definiciones de "ocasionar"

    • Dar lugar; hacer que suceda, no siempre intencionalmente.
    • hyphenation: o·ca·sio·nar;
      Dar existencia.
    • hyphenation: o·ca·sio·nar;
      Ser la causa de.
    • hyphenation: o·ca·sio·nar;
      Tener como consecuencia lógica.
    • Hacer que algo suceda.

    Sinónimos de "ocasionar" en el diccionario español

    conducir, suscitar, producir son los principales sinónimos de "ocasionar" en el tesauro español.

    Gramática y declinación de ocasionar

    • (Verb)     Conjugation of ocasionar (See Appendix:Spanish verbs.)
      infinitive ocasionar
      gerund ocasionando
      past participle ocasionado
      person singular plural
      first second third first second third
      indicative yo usted nosotros vosotros ustedes
      present ocasiono ocasionas ocasiona ocasionamos ocasionáis ocasionan
      imperfect ocasionaba ocasionabas ocasionaba ocasionábamos ocasionabais ocasionaban
      preterite ocasioné ocasionaste ocasionó ocasionamos ocasionasteis ocasionaron
      future ocasionaré ocasionarás ocasionará ocasionaremos ocasionaréis ocasionarán
      conditional ocasionaría ocasionarías ocasionaría ocasionaríamos ocasionaríais ocasionarían
      subjunctive yo usted nosotros vosotros ustedes
      present ocasione ocasiones ocasione ocasionemos ocasionéis ocasionen
      imperfect(ra) ocasionara ocasionaras ocasionara ocasionáramos ocasionarais ocasionaran
      imperfect(se) ocasionase ocasionases ocasionase ocasionásemos ocasionaseis ocasionasen
      future ocasionare ocasionares ocasionare ocasionáremos ocasionareis ocasionaren
      imperative usted nosotros vosotros ustedes
      affirmative ocasiona ocasione ocasionemos ocasionad ocasionen
      negative no ocasiones no ocasione no ocasionemos no ocasionéis no ocasionen
    • ocasionar ( first-person singular present ocasiono, first-person singular preterite ocasioné, past participle ocasionado)
    • ocasionar (first-person singular present ocasiono, first-person singular preterite ocasioné, past participle ocasionado) ;; Conjugation of ocasionar edit data
      infinitive ocasionar
      gerund ocasionando
      past participle masculine feminine
      singular ocasionado ocasionada
      plural ocasionados ocasionadas
      singular plural
      1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
      indicative yo
      vos
      él/ella
      usted
      nosotros
      nosotras
      vosotros
      vosotras
      ellos/ellas
      ustedes
      present ocasiono ocasionas
      ocasionásvos
      ocasiona ocasionamos ocasionáis ocasionan
      imperfect ocasionaba ocasionabas ocasionaba ocasionábamos ocasionabais ocasionaban
      preterite ocasioné ocasionaste ocasionó ocasionamos ocasionasteis ocasionaron
      future ocasionaré ocasionarás ocasionará ocasionaremos ocasionaréis ocasionarán
      conditional ocasionaría ocasionarías ocasionaría ocasionaríamos ocasionaríais ocasionarían
      subjunctive yo
      vos
      él/ella
      usted
      nosotros
      nosotras
      vosotros
      vosotras
      ellos/ellas
      ustedes
      present ocasione ocasiones
      ocasionésvos1
      ocasione ocasionemos ocasionéis ocasionen
      imperfect
      (ra)
      ocasionara ocasionaras ocasionara ocasionáramos ocasionarais ocasionaran
      imperfect
      (se)
      ocasionase ocasionases ocasionase ocasionásemos ocasionaseis ocasionasen
      future ocasionare ocasionares ocasionare ocasionáremos ocasionareis ocasionaren
      imperative
      vos
      usted nosotros
      nosotras
      vosotros
      vosotras
      ustedes
      affirmative ocasiona
      ocasionávos
      ocasione ocasionemos ocasionad ocasionen
      negative no ocasiones no ocasione no ocasionemos no ocasionéis no ocasionen
      1 Argentine and Uruguayan voseo prefers the form for the present subjunctive. Selected combined forms of ocasionaredit data These forms are generated automatically and may not be attested. Pronoun usage varies by region.
      singular plural
      1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
      with infinitive ocasionar
      dative ocasionarme ocasionarte, ocasionarle ocasionarle, ocasionarse ocasionarnos ocasionaros, ocasionarles ocasionarles, ocasionarse
      accusative ocasionarme ocasionarte, ocasionarlo, ocasionarla ocasionarlo, ocasionarla, ocasionarse ocasionarnos ocasionaros, ocasionarlos, ocasionarlas ocasionarlos, ocasionarlas, ocasionarse
      with gerund ocasionando
      dative ocasionándome ocasionándote, ocasionándole ocasionándole, ocasionándose ocasionándonos ocasionándoos, ocasionándoles ocasionándoles, ocasionándose
      accusative ocasionándome ocasionándote, ocasionándolo, ocasionándola ocasionándolo, ocasionándola, ocasionándose ocasionándonos ocasionándoos, ocasionándolos, ocasionándolas ocasionándolos, ocasionándolas, ocasionándose
      with informal second-person singular imperative ocasiona
      dative ocasióname ocasiónate, ocasiónale ocasiónale ocasiónanos ocasiónaos, ocasiónales ocasiónales
      accusative ocasióname ocasiónate, ocasiónalo, ocasiónala ocasiónalo, ocasiónala ocasiónanos ocasiónaos, ocasiónalos, ocasiónalas ocasiónalos, ocasiónalas
      with formal second-person singular imperative ocasione
      dative ocasióneme ocasiónete, ocasiónele ocasiónele, ocasiónese ocasiónenos ocasióneles ocasióneles, ocasiónese
      accusative ocasióneme ocasiónete, ocasiónelo, ocasiónela ocasiónelo, ocasiónela, ocasiónese ocasiónenos ocasiónelos, ocasiónelas ocasiónelos, ocasiónelas, ocasiónese
      with first-person plural imperative ocasionemos
      dative not used ocasionémosle ocasionémosle ocasionémonos ocasionémosles ocasionémosles
      accusative not used ocasionémoslo, ocasionémosla ocasionémoslo, ocasionémosla ocasionémonos ocasionémoslos, ocasionémoslas ocasionémoslos, ocasionémoslas
      with informal second-person plural imperative ocasionad
      dative ocasionadme ocasionadle ocasionadle ocasionadnos ocasionaos, ocasionadles ocasionadles
      accusative ocasionadme ocasionadlo, ocasionadla ocasionadlo, ocasionadla ocasionadnos ocasionaos, ocasionadlos, ocasionadlas ocasionadlos, ocasionadlas
      with formal second-person plural imperative ocasionen
      dative ocasiónenme ocasiónente, ocasiónenle ocasiónenle, ocasiónense ocasiónenos ocasiónenles ocasiónenles, ocasiónense
      accusative ocasiónenme ocasiónente, ocasiónenlo, ocasiónenla ocasiónenlo, ocasiónenla, ocasiónense ocasiónenos ocasiónenlos, ocasiónenlas ocasiónenlos, ocasiónenlas, ocasiónense
      chr:ocasionar

Ejemplos de oraciones con " ocasionar "