mentir en el diccionario español

  • mentir

    Significados y definiciones de "mentir"

    • Decir algo que se sabe que es falso.
    • Evadir la verdad; Ser intencionalmente ambiguo.

    Sinónimos de "mentir" en el diccionario español

    timar, falsear, camelar son los principales sinónimos de "mentir" en el tesauro español.

    Gramática y declinación de mentir

    • (Verb)     Conjugation of mentir (See Appendix:Spanish verbs.) Rule: e becomes a ie in stressed syllables and i in certain conjugations.
      infinitive mentir
      gerund mintiendo
      past participle mentido
      person singular plural
      first second third first second third
      indicative yo usted nosotros vosotros ustedes
      present miento mientes miente mentimos mentís mienten
      imperfect mentía mentías mentía mentíamos mentíais mentían
      preterite mentí mentiste mintió mentimos mentisteis mintieron
      future mentiré mentirás mentirá mentiremos mentiréis mentirán
      conditional mentiría mentirías mentiría mentiríamos mentiríais mentirían
      subjunctive yo usted nosotros vosotros ustedes
      present mienta mientas mienta mintamos mintáis mientan
      imperfect(ra) mintiera mintieras mintiera mintiéramos mintierais mintieran
      imperfect(se) mintiese mintieses mintiese mintiésemos mintieseis mintiesen
      future mintiere mintieres mintiere mintiéremos mintiereis mintieren
      imperative usted nosotros vosotros ustedes
      affirmative miente mienta mintamos mentid mientan
      negative no mientas no mienta no mintamos no mintáis no mientan
      Other verbs with this conjugation: {{#categorytree:Spanish verbs ending in -ir (conjugation e-ie-i)|namespaces="-"|depth=0|class="derivedterms"}}
    • koniugacja IIIKategoria:hiszpańskie czasowniki: zob. model sentir
    • mentir ( first-person singular present miento, first-person singular preterite mentí, past participle mentido)
    • mentir (first-person singular present miento, first-person singular preterite mentí, past participle mentido) ;; Rule: e becomes a ie in stressed syllables and i in certain conjugations. Conjugation of mentir edit data
      infinitive mentir
      gerund mintiendo
      past participle masculine feminine
      singular mentido mentida
      plural mentidos mentidas
      singular plural
      1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
      indicative yo
      vos
      él/ella
      usted
      nosotros
      nosotras
      vosotros
      vosotras
      ellos/ellas
      ustedes
      present miento mientes
      mentísvos
      miente mentimos mentís mienten
      imperfect mentía mentías mentía mentíamos mentíais mentían
      preterite mentí mentiste mintió mentimos mentisteis mintieron
      future mentiré mentirás mentirá mentiremos mentiréis mentirán
      conditional mentiría mentirías mentiría mentiríamos mentiríais mentirían
      subjunctive yo
      vos
      él/ella
      usted
      nosotros
      nosotras
      vosotros
      vosotras
      ellos/ellas
      ustedes
      present mienta mientas mienta mintamos mintáis mientan
      imperfect
      (ra)
      mintiera mintieras mintiera mintiéramos mintierais mintieran
      imperfect
      (se)
      mintiese mintieses mintiese mintiésemos mintieseis mintiesen
      future mintiere mintieres mintiere mintiéremos mintiereis mintieren
      imperative
      vos
      usted nosotros
      nosotras
      vosotros
      vosotras
      ustedes
      affirmative miente
      mentívos
      mienta mintamos mentid mientan
      negative no mientas no mienta no mintamos no mintáis no mientan
      Other verbs with this conjugation: {{#categorytree:Spanish verbs ending in -ir (conjugation e-ie-i)|namespaces="-"|depth=0|class="derivedterms"}} Selected combined forms of mentiredit data These forms are generated automatically and may not be attested. Pronoun usage varies by region.
      singular plural
      1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
      with infinitive mentir
      dative mentirme mentirte, mentirle mentirle, mentirse mentirnos mentiros, mentirles mentirles, mentirse
      accusative mentirme mentirte, mentirlo, mentirla mentirlo, mentirla, mentirse mentirnos mentiros, mentirlos, mentirlas mentirlos, mentirlas, mentirse
      with gerund mintiendo
      dative mintiéndome mintiéndote, mintiéndole mintiéndole, mintiéndose mintiéndonos mintiéndoos, mintiéndoles mintiéndoles, mintiéndose
      accusative mintiéndome mintiéndote, mintiéndolo, mintiéndola mintiéndolo, mintiéndola, mintiéndose mintiéndonos mintiéndoos, mintiéndolos, mintiéndolas mintiéndolos, mintiéndolas, mintiéndose
      with informal second-person singular imperative miente
      dative miénteme miéntete, miéntele miéntele miéntenos miénteos, miénteles miénteles
      accusative miénteme miéntete, miéntelo, miéntela miéntelo, miéntela miéntenos miénteos, miéntelos, miéntelas miéntelos, miéntelas
      with formal second-person singular imperative mienta
      dative miéntame miéntate, miéntale miéntale, miéntase miéntanos miéntales miéntales, miéntase
      accusative miéntame miéntate, miéntalo, miéntala miéntalo, miéntala, miéntase miéntanos miéntalos, miéntalas miéntalos, miéntalas, miéntase
      with first-person plural imperative mintamos
      dative not used mintámosle mintámosle mintámonos mintámosles mintámosles
      accusative not used mintámoslo, mintámosla mintámoslo, mintámosla mintámonos mintámoslos, mintámoslas mintámoslos, mintámoslas
      with informal second-person plural imperative mentid
      dative mentidme mentidle mentidle mentidnos mentíos, mentidles mentidles
      accusative mentidme mentidlo, mentidla mentidlo, mentidla mentidnos mentíos, mentidlos, mentidlas mentidlos, mentidlas
      with formal second-person plural imperative mientan
      dative miéntanme miéntante, miéntanle miéntanle, miéntanse miéntanos miéntanles miéntanles, miéntanse
      accusative miéntanme miéntante, miéntanlo, miéntanla miéntanlo, miéntanla, miéntanse miéntanos miéntanlos, miéntanlas miéntanlos, miéntanlas, miéntanse
  • Mentir

Ejemplos de oraciones con " mentir "