instruir en el diccionario español

  • instruir

    Significados y definiciones de "instruir"

    • Dar instrucción
    • Dar instrucción y educación de manera que se adopten ciertos hábitos.
    • Transmitir conocimientos o habilidades.

    Sinónimos de "instruir" en el diccionario español

    comunicar, notificar, sacar de la duda son los principales sinónimos de "instruir" en el tesauro español.

    Gramática y declinación de instruir

    • (Verb)     Conjugation of instruir (See Appendix:Spanish verbs.) Rule: i becomes y before a, e, or o.
      infinitive instruir
      gerund instruyendo
      past participle instruido
      person singular plural
      first second third first second third
      indicative yo usted nosotros vosotros ustedes
      present instruyo instruyes instruye instruimos instruís instruyen
      imperfect instruía instruías instruía instruíamos instruíais instruían
      preterite instruí instruiste instruyó instruimos instruisteis instruyeron
      future instruiré instruirás instruirá instruiremos instruiréis instruirán
      conditional instruiría instruirías instruiría instruiríamos instruiríais instruirían
      subjunctive yo usted nosotros vosotros ustedes
      present instruya instruyas instruya instruyamos instruyáis instruyan
      imperfect(ra) instruyera instruyeras instruyera instruyéramos instruyerais instruyeran
      imperfect(se) instruyese instruyeses instruyese instruyésemos instruyeseis instruyesen
      future instruyere instruyeres instruyere instruyéremos instruyereis instruyeren
      imperative usted nosotros vosotros ustedes
      affirmative instruye instruya instruyamos instruid instruyan
      negative no instruyas no instruya no instruyamos no instruyáis no instruyan
      Other verbs with this conjugation: {{#categorytree:Spanish verbs ending in -ir (conjugation -uir)|namespaces="-"|depth=0|class="derivedterms"}}
    • instruir ( first-person singular present instruyo, first-person singular preterite instruí, past participle instruido)
    • instruir (first-person singular present instruyo, first-person singular preterite instruí, past participle instruido) ;; Rule: i becomes y before a, e, or o. Conjugation of instruir edit data
      infinitive instruir
      gerund instruyendo
      past participle masculine feminine
      singular instruido instruida
      plural instruidos instruidas
      singular plural
      1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
      indicative yo
      vos
      él/ella
      usted
      nosotros
      nosotras
      vosotros
      vosotras
      ellos/ellas
      ustedes
      present instruyo instruyes
      instruisvos
      instruye instruimos instruís instruyen
      imperfect instruía instruías instruía instruíamos instruíais instruían
      preterite instruí instruiste instruyó instruimos instruisteis instruyeron
      future instruiré instruirás instruirá instruiremos instruiréis instruirán
      conditional instruiría instruirías instruiría instruiríamos instruiríais instruirían
      subjunctive yo
      vos
      él/ella
      usted
      nosotros
      nosotras
      vosotros
      vosotras
      ellos/ellas
      ustedes
      present instruya instruyas instruya instruyamos instruyáis instruyan
      imperfect
      (ra)
      instruyera instruyeras instruyera instruyéramos instruyerais instruyeran
      imperfect
      (se)
      instruyese instruyeses instruyese instruyésemos instruyeseis instruyesen
      future instruyere instruyeres instruyere instruyéremos instruyereis instruyeren
      imperative
      vos
      usted nosotros
      nosotras
      vosotros
      vosotras
      ustedes
      affirmative instruye
      instruivos
      instruya instruyamos instruid instruyan
      negative no instruyas no instruya no instruyamos no instruyáis no instruyan
      Other verbs with this conjugation: {{#categorytree:Spanish verbs ending in -ir (conjugation -uir)|namespaces="-"|depth=0|class="derivedterms"}} Selected combined forms of instruiredit data These forms are generated automatically and may not be attested. Pronoun usage varies by region.
      singular plural
      1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
      with infinitive instruir
      dative instruirme instruirte, instruirle instruirle, instruirse instruirnos instruiros, instruirles instruirles, instruirse
      accusative instruirme instruirte, instruirlo, instruirla instruirlo, instruirla, instruirse instruirnos instruiros, instruirlos, instruirlas instruirlos, instruirlas, instruirse
      with gerund instruyendo
      dative instruyéndome instruyéndote, instruyéndole instruyéndole, instruyéndose instruyéndonos instruyéndoos, instruyéndoles instruyéndoles, instruyéndose
      accusative instruyéndome instruyéndote, instruyéndolo, instruyéndola instruyéndolo, instruyéndola, instruyéndose instruyéndonos instruyéndoos, instruyéndolos, instruyéndolas instruyéndolos, instruyéndolas, instruyéndose
      with informal second-person singular imperative instruye
      dative instrúyeme instrúyete, instrúyele instrúyele instrúyenos instrúyeos, instrúyeles instrúyeles
      accusative instrúyeme instrúyete, instrúyelo, instrúyela instrúyelo, instrúyela instrúyenos instrúyeos, instrúyelos, instrúyelas instrúyelos, instrúyelas
      with formal second-person singular imperative instruya
      dative instrúyame instrúyate, instrúyale instrúyale, instrúyase instrúyanos instrúyales instrúyales, instrúyase
      accusative instrúyame instrúyate, instrúyalo, instrúyala instrúyalo, instrúyala, instrúyase instrúyanos instrúyalos, instrúyalas instrúyalos, instrúyalas, instrúyase
      with first-person plural imperative instruyamos
      dative not used instruyámosle instruyámosle instruyámonos instruyámosles instruyámosles
      accusative not used instruyámoslo, instruyámosla instruyámoslo, instruyámosla instruyámonos instruyámoslos, instruyámoslas instruyámoslos, instruyámoslas
      with informal second-person plural imperative instruid
      dative instruidme instruidle instruidle instruidnos instruíos, instruidles instruidles
      accusative instruidme instruidlo, instruidla instruidlo, instruidla instruidnos instruíos, instruidlos, instruidlas instruidlos, instruidlas
      with formal second-person plural imperative instruyan
      dative instrúyanme instrúyante, instrúyanle instrúyanle, instrúyanse instrúyanos instrúyanles instrúyanles, instrúyanse
      accusative instrúyanme instrúyante, instrúyanlo, instrúyanla instrúyanlo, instrúyanla, instrúyanse instrúyanos instrúyanlos, instrúyanlas instrúyanlos, instrúyanlas, instrúyanse

Ejemplos de oraciones con " instruir "