imputar en el diccionario español
-
imputar
Significados y definiciones de "imputar"
- Llevar ante un tribunal para que responda a una acusación.
Gramática y declinación de imputar
- (Verb) Conjugation of imputar (See Appendix:Spanish verbs.)
infinitive imputar gerund imputando past participle imputado person singular plural first second third first second third indicative yo tú usted nosotros vosotros ustedes present imputo imputas imputa imputamos imputáis imputan imperfect imputaba imputabas imputaba imputábamos imputabais imputaban preterite imputé imputaste imputó imputamos imputasteis imputaron future imputaré imputarás imputará imputaremos imputaréis imputarán conditional imputaría imputarías imputaría imputaríamos imputaríais imputarían subjunctive yo tú usted nosotros vosotros ustedes present impute imputes impute imputemos imputéis imputen imperfect(ra) imputara imputaras imputara imputáramos imputarais imputaran imperfect(se) imputase imputases imputase imputásemos imputaseis imputasen future imputare imputares imputare imputáremos imputareis imputaren imperative — tú usted nosotros vosotros ustedes affirmative imputa impute imputemos imputad imputen negative no imputes no impute no imputemos no imputéis no imputen - imputar ( first-person singular present imputo, first-person singular preterite imputé, past participle imputado)
- imputar (first-person singular present imputo, first-person singular preterite imputé, past participle imputado) ;; Conjugation of imputar edit data
1 Argentine and Uruguayan voseo prefers the tú form for the present subjunctive. Selected combined forms of imputaredit data These forms are generated automatically and may not be attested. Pronoun usage varies by region.infinitive imputar gerund imputando past participle masculine feminine singular imputado imputada plural imputados imputadas singular plural 1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person indicative yo tú
vosél/ella
ustednosotros
nosotrasvosotros
vosotrasellos/ellas
ustedespresent imputo imputastú
imputásvosimputa imputamos imputáis imputan imperfect imputaba imputabas imputaba imputábamos imputabais imputaban preterite imputé imputaste imputó imputamos imputasteis imputaron future imputaré imputarás imputará imputaremos imputaréis imputarán conditional imputaría imputarías imputaría imputaríamos imputaríais imputarían subjunctive yo tú
vosél/ella
ustednosotros
nosotrasvosotros
vosotrasellos/ellas
ustedespresent impute imputestú
imputésvos1impute imputemos imputéis imputen imperfect
(ra)imputara imputaras imputara imputáramos imputarais imputaran imperfect
(se)imputase imputases imputase imputásemos imputaseis imputasen future imputare imputares imputare imputáremos imputareis imputaren imperative — tú
vosusted nosotros
nosotrasvosotros
vosotrasustedes affirmative imputatú
imputávosimpute imputemos imputad imputen negative no imputes no impute no imputemos no imputéis no imputen singular plural 1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person with infinitive imputar dative imputarme imputarte, imputarle imputarle, imputarse imputarnos imputaros, imputarles imputarles, imputarse accusative imputarme imputarte, imputarlo, imputarla imputarlo, imputarla, imputarse imputarnos imputaros, imputarlos, imputarlas imputarlos, imputarlas, imputarse with gerund imputando dative imputándome imputándote, imputándole imputándole, imputándose imputándonos imputándoos, imputándoles imputándoles, imputándose accusative imputándome imputándote, imputándolo, imputándola imputándolo, imputándola, imputándose imputándonos imputándoos, imputándolos, imputándolas imputándolos, imputándolas, imputándose with informal second-person singular imperative imputa dative impútame impútate, impútale impútale impútanos impútaos, impútales impútales accusative impútame impútate, impútalo, impútala impútalo, impútala impútanos impútaos, impútalos, impútalas impútalos, impútalas with formal second-person singular imperative impute dative impúteme impútete, impútele impútele, impútese impútenos impúteles impúteles, impútese accusative impúteme impútete, impútelo, impútela impútelo, impútela, impútese impútenos impútelos, impútelas impútelos, impútelas, impútese with first-person plural imperative imputemos dative not used imputémosle imputémosle imputémonos imputémosles imputémosles accusative not used imputémoslo, imputémosla imputémoslo, imputémosla imputémonos imputémoslos, imputémoslas imputémoslos, imputémoslas with informal second-person plural imperative imputad dative imputadme imputadle imputadle imputadnos imputaos, imputadles imputadles accusative imputadme imputadlo, imputadla imputadlo, imputadla imputadnos imputaos, imputadlos, imputadlas imputadlos, imputadlas with formal second-person plural imperative imputen dative impútenme impútente, impútenle impútenle, impútense impútenos impútenles impútenles, impútense accusative impútenme impútente, impútenlo, impútenla impútenlo, impútenla, impútense impútenos impútenlos, impútenlas impútenlos, impútenlas, impútense